บันทึกการเดินทางปี 2551/52
by Jürgen Lusuardi
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 1 ความคิดแรกหลังจากลงเครื่องของผมคือน้ำฝน เธอยังอยู่ในใจของผมเสมอและผมหวังว่าเธอจะยังอยู่ในใจของพวกคุณเช่นกัน แต่ตอนนี้เราต้องคิดถึงเด็กคนอื่นๆ อีกมากมายที่ต้องการความช่วยเหลือและด้วยความคิดนี้ทำให้เราต้องเดินหน้าต่อไป..... ปีนี้เราสัญญากับบ้านเด็กกำพร้าว่าจะติดตั้งไฟสำหรับให้เด็กๆได้เล่นฟุตบอลและวอลเล่บอลย์ได้ในตอนกลางคืน เร... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 2 ทุกลมหายใจคือการเดินทาง... มีหลายอย่างที่ผมอยากจะเล่า ขอเริ่มจากริต้าและเอ็มม่าได้เดินทางมาถึงในวันอังคาร และเพื่อไม่ให้เสียเวลาในวันพุธพวกเขาก็ได้มาอยู่ที่หน้าสลัมเรียบร้อยแล้ว เพื่อนำสิ่งของที่เตรียมไว้มาแจกให้ทุกคนที่นี้ ทุกคนในสลัมดูตั้งอกตั้งใจเลือกเสื้อผ้าที่อยู่ตรงหน้าพวกเขามาก ประสบการณ์ครั้งนี้จะยังอยู่ในความทรงนำของผมมาตลอด แต... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 3 ทุกครั้งที่ผมเริ่มลงมือเขียนเรื่องใหม่ของไดอารี่การเดินทางผมไม่รู้จริงๆว่าจะเริ่มต้นจากตรงใหนก่อน เพราะมันมีเป็นพันๆเรื่องที่อยากจะบอก เอาเป็นว่าตอนนี้ผมจะเล่าเรื่องของอาลีเซียอาสาสมัครสาวผู้มาใหม่ที่เต็มไปด้วยพลัง(ซึ่งมันจะไม่สูญเปล่าเมื่อมาอยู่ที่นี้) เธอไม่ต้องการที่จะพักผ่อนแม้แต่น้อยเพื่อชาต์จพลังที่สูญเสียจากการนั่งเครื่องบินเป็นเวลานานหรือแม้แต่เวลาที่ต้องเปลี่ยนไปเช่นกัน... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 4 เราเริ่มจัดงานคริสมาสต์นี่จะเป็นรอบแรกจะถูกจัดขึ้นในสลัม สองและสามจะจัดที่บ้านเด็กกำพร้าและศูนย์โรคเอดส์ตามลำดับ เนื่องจากสภาพอากาศร้อนมากซานตาคลอสต้องขอโบกมือลาเครื่องแต่งกายตามแบบฉบับดั้งเดิม แต่ยังคงเก็บรักษาของขวัญอันมีค่าที่ทุกท่านได้นำมามอบให้ เช่น ตุ๊กตาบาร์บี้ ของเล่นพลาสติกสำหรับเด็ก รถยนต์และอื่นๆ อีกมากมาย... โด... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 5 ตอนนี้รถเลื่อนอยู่ในโรงรถของซานตาคลอสเรียบร้อยแล้ว และในคอกก็เต็มไปด้วยกวางเรนเดียร์ ตอนนี้ผมกำลังคิดไปถึงท่านผู้อ่านทั้งหลาย....เพราะเรื่องเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าปราศจากควาทช่วยเหลือของทุกท่าน... ผมจำและเล่าอะไรได้ไม่หมดทุกอย่างแต่ผมก็ไม่อยากให้คุณคิดว่าผมไม่ยุติธรรม ถึงแม้ว่าผมจะจำพวกคุณได้ไม่หมดทุกคน แต่สิ่งสำคัญคือคุณได้ช่วยเด็กมากกว่า 300 คนได้มีรอยยิ้มในคืนที่น่าอัศจรรย์... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 6 พบกันอีกแล้วนะครับ หลังจากปีใหม่ที่เพิ่งผ่านไปกับพลังที่เต็มเปี่ยมที่จะสู้ต่อไปเพื่อเด็กๆของเรา และผู้สนับสนุนหลักของเราจากอิตาลี ... การมารอบที่สองของ Margherita และ Orsola ยังเต็มไปด้วยที่จะมาแจกเหมือนเดิม... ทันที่พวกเขามาถึงก็ได้นำสิ่งของและเสื้อผ้าไปให้ที่สลัมทันที และทันทีที่เสร็จพวกเขาก็ออกเดินทางไปที่ศูนย์คามิลเลียนที่จังหวัดระยองทันที เพ... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 7 หวังคงยังจำสาวน้อย Jessy ที่ผมเคยเล่าให้ฟังบ่อยๆ คราวนี้ผม Margherita, Anna, Orsola, Helena และ Lehn ได้กลับไปที่ศูนย์คามิลเลียนที่จังหวัดระยองเพื่อเยี่ยมเธอและเด็กคนอื่นๆอีกครั้ง และคุณพ่อจิโอวานิเป็นคนพาเราเดินรอบศูนย์อีกเช่น และแต่ครั้งที่มาเยี่ยมเราไม่เคยถ่ายภาพการทำกิจกรรมของเด็กๆที่ป่วยเลยซักครั้ง ที... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางประจำปี 2551 ตอนที่ 8 Sabine และ Alex อาสาสมัครของเราจากจากเทรนโตในอิตาลี ถึงแม้อายุยังน้อยแต่ก็มีความอดทนสูงและเป็นคนดีใช้ได้เลยที่เดียว ตอนนี้พวกเขากำลังท่องเที่ยวไปที่ต่างๆของประเทศไทย แต่ผมมั่นใจเลยว่าพวกเขาจากบ้านสงเคราะห์เด็กพัทยาไปพร้อมกับความทรงจำดีๆ มีหลายอย่างที่ผมอยากจะบอก ก่อนอาสาสมัครทั้งสองจะจากเด็กๆไปพร้อมกับน้ำตา ... อ่านเพิ่มเติม... |
9. parte ....Alex e Sabine i nostri volontari altoatesini...giovani, bravi e pazienti...adesso sono tornati a girare per la Thailandia ma vi posso assicurare che all'orfanotrofio di Pattaya, e non solo, hanno lasciato degli ottimi ricordi...quante cose ci sono da scrivere anche questa volta....."e' stata un esperienza che ci porteremo nel cuore a lungo" hanno dichiarato i due nostri volontari poco prima di lasciare i bimbi sicuramente con il nodo alla gola.....ma gli stessi bimbi non li domenticheranno tanto in fretta...nel frattempo e' cominciato il torneo di Tennis femminile e abbiamo avuto l'onore e il ... อ่านเพิ่มเติม... |
10. parte .....e allora torniamo a parlare della mamma con la bambina handicappata che avevamo trovato nella loro "scatola di legno"....all'inizio si temeva per la vista della signora che attacata da un infezione rischiava di spegnersi per sempre.....esultate....dopo il nostro pronto intervento prima in una clinica privata e poi in un ospedale, la mamma che abita sotto l'abero, non perdera' la vista....e gia' tornata a casa dalla figlia, che nel frattempo avevamo fatto sistemare in un centro di accoglienza, con una ricca fasciatura bianchissima sul suo occhio piu' malandato......abbiamo ridato speranza anche a questa ... อ่านเพิ่มเติม... |
11. parte Siamo arrivati anche quest'anno ai saluti. Ne abbiamo fatta di strada insieme.....abbiamo portato in porto i tre progetti che ci eravamo prefissati (cambogia, riso e impianto elettrico), abbiamo consegnato la bellezza di quasi 300 kg fra vestiario e giocattoli, abbiamo aiutato tutte le settimane quasi 110 famiglie nelle bidonville consegnandoli i pacchi per la soppravivenza, abbiamo ascoltato e aiutato (non senza difficolta') i casi peggiori, abbiamo giocati e ci siamo divertiti con tutti i bimbi che abbiamo incontrato sulla nostra strada....li avete regalato emozioni e speranze per un futuro che aihme' si ... อ่านเพิ่มเติม... |
- + 15 |
ผู้อุปถัมภ์ (การอุปถัมภ์ทางไกล)
I prossimi appuntamenti
Al momento non sono
previsti appuntamenti
