บันทึกการเดินทางปี 2552/53
by Jürgen Lusuardi
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 1 สวัสดีเพื่อนๆ ที่รักทุกคน ก่อนที่ผมจะเริ่มต้นเล่าเรื่องสองสัปดาห์แรกในเมืองไทย ผมอยากจะเริ่มต้นเล่าสั้นๆ เรื่องการเดินไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่เบรสเซีย Brescia ก่อนออกเดินทางกลับเมืองไทย ผมได้ไปเยี่ยมผู้สนับสนุนเก่าแก่ของเรา กว่าเก้าปีที่พวกเขาได้ให้ความช่วยเรา หลังจากที่มาร์โคได้รับรู้เรื่องราวจากแม่ของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เราทำให้กับเด็กๆในประเทศไทย มา... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 2 เสียงคำขอบคุณจากเด็กๆที่ข้างหูอืออึงไปหมดในวันที่เราพาเด็กๆที่บ้านเด็กกำพร้าออกไปทานไอศครีม พวกเขาวิ่งซนตลอดเวลาและเนื้อตัวก็เต็มไปด้วยคราบไอศครีม พอออกจากบ้านพวกเขาทิ้งคำว่ากฏระเบียบไว้ข้างหลังทันที่ นั้นอาจจะเป็นเพราะคุณจิโออนุญาตให้พวกเขาทำอะไรก็ได้และเล่นไปกับพวกเขาตลอดเวลา พวกเขาสั่งไอศครีมถ้วยโปรดได้คนละถ้วย ผมอยากให้คุณเห็นใบหน้าเหล่านั้นที่เต็มไปด้วยไอศครีมและความสุขซึ่งมันหาค่าไม่ได้จริงๆ! กับภาพที่ได้เห็น แต... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 3 คริสมาสต์กำลังจะมาถึง ดังนั้นซานต้าต้องเริ่มมองหาของขวัญแล้ว ปีนี้เราจะมีการจัดงานขึ้นเฉพาะสำหรับเด็กๆในสลัม เด็กๆที่อาศัยอยู่ในเขตสลัมทั้งสามชุมชนที่เราดูแลอยู่น่าจะมีประมาณหนึ่งร้อยคน เราไม่สามารถบอกตัวเลขที่แน่นอนได้เพราะมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ล่าสุดที่เราได้รับรายงานคือ 65 % ของพวกเขาเป็นเด็กผู้หญิงอายุระหว่าง 0-14... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 4 อย่างที่ผมสัญญาไว้ว่าจะมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับงานวันคริสต์มาสของเรา งานแรกอย่างที่บอกเราจะจัดกันในสลัม ทุกคนจากชุมชนทั้งสามมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพียง แต่เนื่องจากพวกเขามีกันมากเกินไปและมันเป็นไปไม่ได้ที่จะนำพวกเขาทั้งหมดมารวมในที่เดียวกัน เราจึงตัดสินใจแบ่งงานออกเป็นสองกลุ่ม ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี เด็กๆและผู้ปกครองต่างก็ได้รับความสนุกสนานกันถ้วนหน้า ... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 5 ถึงเพื่อนๆที่รัก หลังคริสมาสต์มีหลายอย่างเกิดขึ้นตั้งมากมาย ขอเริ่มต้นจากเรื่องดี ๆก่อนแล้วกันเพื่อให้ทุกคนได้มีแรงที่จะสู้กับเราต่อไป ปีนี้ก็เช่นเดียวกับปีที่ผ่านมาเรามีการแจกจ่าย ข้าว10 ตัน ไปตามศูนย์ต่างๆที่เราให้การสนับสนุนเพื่อนด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนคนผู้ใจดีของเรา คุ... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 6 ผมไม่เคยเป็นพ่อคน ผมยังไม่มีลูก แต่ประสบการณ์นานกว่าสิบปีที่ผมได้อยู่กับเด็กๆ มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นพ่อคนจริงๆ อย่างที่บอกไว้เมื่อตอนที่แล้วว่าเราจะพาเด็กๆที่พิการทางหูไปทานอาหาร จอร์เจียร์อาสาสมัครของเราตัดสินใจที่จะเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กก่อนที่จะกลับอิตาลี เด็กเหล่านี้เป็นพิเศษ อ่อนไหว ทุ... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 7 ครั้งนี้ผมไม่ได้มาเล่าเรื่องเกี่ยวกับเด็กๆ ให้คุณฟัง แต่ผมจะเริ่มต้นด้วยการตะโกนร้องด้วยความดีใจว่า ในที่สุดเราก็ทำสำร็จแล้ว บางท่านอาจจะเคยอ่านในเฟสบุคมาบางแล้ว หลังจากการทำงานอย่างหนักกับเด็กๆ มาหลายปี หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียดโดยรัฐบาลของประเทศไทย นำโดย ตำรวจสืบสวน ตำรวจสากลอื่น ในที่สุด เราก็เป็นที่รู้จักในฐานะมูลนิธิ Take Care Kids Thailand... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 8 หลังจากที่พ่อของเอริ์นเสียชีวิต TCK เป็นประธานในงานสวดศพเป็นเวลา 3 คืน ตอนนี้ไข้หวัดเริ่มระบาดอีกรอบทำให้เด็กๆเกือบ 80% ติดหวัดกันงอมแงม ดังนั้นผมจึงตัดสินใจออกเดินทางไปพักผ่อนที่เกาะช้างซักสองสามวันเพื่อชาร์จพลังงานอีกครั้ง เกาะที่นี้เงียบสงบเหมาะแก่การพักผ่อนเป็นอย่างยิ่ง ผมทิ้งงานทุกอย่างไว้กับอาสาสมัครที่วิเศษสุดของเรา แล้วเริ่มออกเดินทางระยะทางประมาณ 250... อ่านเพิ่มเติม... |
บันทึกการเดินทางปี 2552 ตอนที่ 9 สวัสดีอีกครั้งครับเพื่อนที่รักของผม นี้จะเป็นไดอารี่ตอนสุดท้ายของปีนี้แล้วนะครับ แล้วจะมากล่าวคำอำลาโดยการพาเด็กๆของเราไปว่ายน้ำกัน วันนี้เป็นวันที่ร้อนมาก (แต่บางคนอาจจะชอบ) คราวนี้เราพาเด็กออกมาแค่ 12 คนเพราะเด็กพวกนี้ไม่เคยได้ออกไปใหนกับเราเลยเพราะต้องไปโรงเรียน สำหรับผม มาเรีย และปิเอโร มีความสุขที่ได้นังดูพวกเด็กๆเล่นน้ำกันจนเหนื่อยหอบ ผม... อ่านเพิ่มเติม... |
- + 15 |
