Take Care Kids

สวัสดีเพื่อนๆ ที่รักทุกคน
ก่อนที่ผมจะเริ่มต้นเล่าเรื่องสองสัปดาห์แรกในเมืองไทย ผมอยากจะเริ่มต้นเล่าสั้นๆ เรื่องการเดินไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่เบรสเซีย Brescia ก่อนออกเดินทางกลับเมืองไทย

ผมได้ไปเยี่ยมผู้สนับสนุนเก่าแก่ของเรา กว่าเก้าปีที่พวกเขาได้ให้ความช่วยเรา หลังจากที่มาร์โคได้รับรู้เรื่องราวจากแม่ของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เราทำให้กับเด็กๆในประเทศไทย มาร์โคก็กระตือรือร้นที่จะนำของเล่นบางส่วนของเขาออกมาขายและได้นำเงิน จำนวน 130 ยูโรจากการของของเล่นมามอบให้ผมซึ่งมันเป็นเงินที่มีความหมายมากสำหรับเรา เราสามารถทำสิ่งต่างๆได้มากมายด้วยเงินจำนวนนี้ เราอยากบอกให้มาร์โครู้ว่า ตอนนี้เงินของเขาได้ถูกแลกเป็นเงินไทยเรียบร้อยแล้วเป็นเงินจำนวนถึง 6400 บาท เราได้ใช้เงินจำนวนนี้ไปกับการพาเด็กๆกำพร้า 24 คนไปทานไอศครีมและเงินบางส่วนเรานำไปซื้อข้าวอีก 80 กิโล และนั้นมันหมายถึงอาหารสำหรับเด็กๆเกือบ 180 ชีวิต ขอบคุณมากมาร์โค และขอบคุณเพื่อนๆ ของเราทุกคนเราทุกคนที่อยู่ในเบรสเซีย Brescia

หลายครั้งที่มีคนถามผมว่าเขาจะสามารถช่วยอะไรเราได้บ้าง ผมคิดว่าในเคสของมาร์โคเป็นตัวอย่างที่ดี เพราะมันยิ่งทำให้เราแข็งแก่รงขึ้น เหมือนปีที่ผ่านๆมา การได้กลับมาเมืองไทยอีกครั้งมันเป็นอะไรที่วิเศษสุดสำหรับผม ดีใจที่ได้กลับมาเจอเด็กๆ และดีใจที่ได้รับรู้ว่าบางคนกำลังจะมีพ่อแม่ใหม่คอยดูแลพวกเขาและพาเขาเดินทางไปต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็น เยอรมันนี เดนมาร์กและสวิตเซอร์แลนด์ สิ่งเหล่านี้ล้วนทำให้เรามีความสุขอย่างที่สุด อย่างไรก็ตามคนที่อยู่ยังจำผมได้เป็นอย่างดี ทันทีที่ผมมาถึงเด็กๆจะตื่นเต้นตาโตด้วยความดีใจ และพวกเขาเริ่มตะโกนเรียกชื่อผมเป็นการใหญ่ คุณจิโอ้โจจจจจจจจจจ พร้อมกับวิ่งเข้ามาหา นี้เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ผมอยากแบ่งปันให้กับคุณทุกคน ผมยินดีที่จะผลักดันให้อาสาสมัครของเราทุกคนต้องทำงานอย่างหนักและเสียสละตัวเองเพื่อให้เรายังยืนหยัดที่จะทำสิ่งนี้ต่อไป เสียงกรี๊ดของเด็กๆทั้งหมดนี้เพื่อคุณทุกคน เริ่มเข้าหน้าฝนแล้วเด็กๆที่มีอายุมากกว่า 3 ขวบขึ้นไปจะค่อนข้างดีหน่อยแต่ในขณะที่เด็กเล็กกว่านั้นจะป่วยได้ง่าย ส่วนมากก็จะเป็น หวัด มีไข้ หรือบางทีก็ท้องร่วง บางส่วนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลเพื่อให้ตรวจให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่เป็นอะไรมาก  ดังนั้นเราจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมเด็กๆได้หลีกเลี่ยงการแพร่กระจายของโรค  เด็กๆจึงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องเรียน ในทางกลับกันสภาพของบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่ในสลัมกลับมีความยุ่งยากมากกว่า จำนวนคนที่อาศัยอยู่ในสลัมเพิ่มขึ้นทุกวันยากแก่การเข้าถึง ที่โดยรอบสลัมมีการพัฒนาทุกวันดังนั้นจึงไม่มีพื้นที่เพียงพอสำหรับคนยากจนที่เข้ามาอยู่ให้ทุกวัน มันเป็นอะไรที่ลำบากจริงๆ แต่คนที่ต้องทรมาณที่สุดก็คือเด็กๆ อัตราส่วน 80 คนจะมีเด็กเสียชีวิตถึง 4 รายเนื่องจากไข้เยื้อบุสมองอักเสบจากไวรัส H1N1 สายพันธุ์ใหม่ และอีกครอบครัวหนึ่งที่ต้องเผชิญการสูญเสียอย่างรุนแรงเพราะแม่(ถ้ายังจำได้เธอคือคนที่เราต้องพาเธอไปโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนรักษาตาของเธอ) พึ่งจะเสียชีวิตเนื่องจากอาหารเป็นพิษอย่างรุนแรงตามรายงานของหมอที่รักษา คนที่อาศัยอยู่ในสลัมต้องเรียนรู้ที่ใช้ชีวิตในวิถีทางของพวกเขาให้ดีที่สุด ถึงแม้บางครั้งผลที่ออกมามันอาจจะเศร้าก็ตาม.... เราจะไปที่กลับไปที่สลัมในสัปดาห์หน้าเพื่อนำของใช้ที่จำเป็นไปให้ตามปกติ รวมทั้งเสื้อผ้าที่คุณได้บริจาคด้วย อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ตอนนี้เรามีปัญหาเรื่องสุขภาพของเด็กๆ ถ้าทุกอย่างดีขึ้นเราจะพาพวกเขาออกไปทานไอศครีม ติดตามอ่านในตอนหน้านะครับ