บันทึกการเดินทางปี 2553 ตอนที่ 4
เมื่อคุณตัดสินใจที่จะเยี่ยมโรงพยาบาลของรัฐที่ที่คนยากจนในประเทศไทยไปหาหมอ คุณจะเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่น่าเชื่อและเจ็บปวดมากที่สุด ..... คุณจะเห็นความจริงที่ไม่มีนักท่องเที่ยวคนใหนเคยได้เห็น ดังนั้นเราจึงตัดสินใจที่จะใช้เวลาซัก 2-3ชั่วโมงที่นั้น และได้นำของเล่นบางส่วนที่ได้มาจากการบริจาคจากประเทศอิตาลีมาให้เด็กๆที่นี้ด้วย และเราก็ได้พบกับทิพย์ เด็กหญิงอายุ12 ปีผู้ที่พยายามจะฆ่าตัวตายถึง 4 ครั้ง เพราะถูกลุงแท้ๆของเธอข่มขืนมาเป็นเวลาหลายปี และเธอก็อายเกินกว่าที่จะมีชีวิตอยู่ เรายังได้พบกับแอมที่เกิดมาพร้อมกับความผิดปกติของสมอง แต่เธอยังโชคดีที่มีตายายที่รักเธอมากคอยดูแล ในขณะที่ผู้เป็นแม่กลับทิ้งเธอไป
นอกจากนั้นเรายังได้พบกับแอน เด็กที่คลอดก่อนกำหนดซึ่งมีขนาดเท่ากับฝ่ามือของผมเท่านั้น จากนั้นข้ามมาถึงเด็กหญิงวิเวียน อายุ 7 ขวบที่ถูกงูเห่ากัดขณะนั่งดูทีวีอยู่ในบ้าน เธอเล่าว่างูมันเลื้อยเข้ามาจากนาข้าว
เธอชูมือที่ถูกกัดให้ผมดูขณะที่เธอเล่าพร้อมกับสีหน้าแสดงความภูมิใจว่าเธอไม่เป็นไรแล้ว
เรามีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ สำหรับเด็กๆแต่ละคนพร้อมถุงเล็กๆที่มีขนมหวานกับน้ำผลไม้ (ขอบคุณ Annamaria และ Francesco) มันช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าปีติยิ่ง! เด็กๆ ได้ดึงเคราซานตาของผมและบางก็ตกใจที่เห็นซานตาคลอสเดินผ่านเตียงทั้ง 40 เตียงในโรงพยาบาลน้อยๆแห่งนี้ เด็กเหล่านี้อาจไม่โชคดีเช่นเดียวกับอัน สาวน้อยที่เราพาไปทำทันตกรรมสำหรับฟันใหม่ของเธอ เธอเหลือฟันซี่สุดท้ายที่จะต้องถอนออก จากนั้นเธอจะได้รับรางวัลเป็นไอศครีมถ้วยใหญ่! ทั้งหมดผ่านไปได้ด้วยดีและตอนนี้ทุกครั้งที่ผมเห็นเธอๆจะอวดฟันใหม่ที่ขาวสะอาดพร้อมรอยยิ้ม แน่นอนว่าเธอมีความสุขมาก
มันอาจดูเป็นสิ่งเล็กๆ แต่มันเป็นอะไรที่สำคัญยิ่งสำหรับสิ่งที่เราทำ เราให้โอกาสกับเด็กๆที่อาจจะไม่เคยได้รับโอกาสเลย ขอบคุณเพื่อน ๆ ของผมจาก TCK ทุกท่านที่ทำให้คริสมาสต์นี้เป็นคริสมาสต์ที่พิเศษ ทั้งหมดที่ผมสามารถทำได้คือส่งจูบพร้อมอ้อมกอดเพื่อขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่พวกเค้าทำให้เกิดขึ้น ในระหว่างนี้จอร์เจียร์เลขานุการ TCK บินมาจากอิตาลีและไปเกาะช้างเพื่อพบเด็ก ๆ ชาวกัมพูชาที่นั้น เราไปโรงเรียนและได้พบกับประธานขององค์กรที่ทำให้เรามั่นใจได้ว่าพวกเขาจะได้รับโอกาสในการศึกษา เราได้ร่วมมือในการทำงานเพื่อให้เด็กเหล่านี้ได้เข้าถึงการศึกษาและสวัสดิการสังคมอื่นๆ เพื่ออนาคตที่ดีขึ้น ดังนั้นพันธมิตรใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นระห
ว่างองค์กรชาวดัตช์ที่ชื่อ Proudly Open Minded และ TCK (และความร่วมมือจากท่านทั้งหลาย) ซึ่งหวังว่าจะสามารถตอบสนองความต้องการของเด็กๆเหล่านี้ได้จอร์เจียร์ได้พบกับเด็กๆ และเธอหลงไหลไปกับความงดงามของการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกันของเด็ก ความอยากรู้อยากเห็นและต้องการเรียนรู้สิ่งใหม่ ซึ่งหาได้ยากในสังคมตะวันตกหรือแม้แต่เด็กๆในอิตาลีทุกวันนี้ ความสุขของการศึกษาและความการเรียนรู้ เราได้ให้ความมุ่งมั่นในอนาคตที่จะนำมาซึ่งความพึงพอใจ ถึงแม้ว่าเราจะต้องข้ามเมฆหมอกแห่งความตึงเครียดเนื่องมาจากปัญหาทางการเมืองระหว่างประเทศ มันเป็นความท้าทาย แต่เราก็รักความท้าทายเหล่านี้ ในอนาคตอันใกล้นี้เราจะทำหลังคาของโรงเรียนใหม่และเรายังจะทำห้องเก็บของให้ใหญ่ขึ้นเพื่อให้เข้ากับห้องครัวเพื่อให้สามารถปรุงอาหารประจำวันเพื่อเด็กๆได้ดีขึ้น พวกเราออกจากเกาะช้างด้วยความมุ่งมั่นในระยะยาวที่จะทำมันต่อไป ทันทีที่เรากลับพัทยจอร์เจียร์ได้พบกับเพื่อน ๆ ตัวเล็กทั้งหมดของเธอจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและได้เล่นกันอย่างสนุกสนานในทันที....... เราจะพูดถึงในครั้งต่อไปนี้ขอมอบอ้อมกอดอันอบอุ่นให้แก่ทุกท่าน.....





