บันทึกการเดินทางปี 2554

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 1

{gallery}diario/11-12/,single=01_1.JPG{/gallery}สวัสดีครับเพื่อนๆ พบกันอีกแล้วนะครับ แต่คราวนี้รู้สึกว่าจะช้าไปหน่อยสำหรับการอัพเดทข่าวสาร ยังไงก็ตามหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายหลังจากที่ผมกลับมาถึงเมืองไทยได้เพียงแค่เดือนเดียว อย่างแรกที่ผมทำคือการไปเยี่ยมเยียนเด็กๆที่เราให้การช่วยเหลืออยู่ในตอนนี้และเด็กๆที่เราจะให้ความช่วยเหลือพวกเขาต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ อีกอย่างที่ลืมไม่ได้เลยคือ ผมต้องขอขอบคุณเพื่อนๆของเราจากไทยแอร์เวย์ คุณอามานโดและคุณแอนนาที่ช่วยเหลือเราโดยการอนุญาตให้เรานำเสื้อผ้า 120 กิโลจากอิตาลีกลับเมืองไทยโดยสายการบินไทยแอร์เวย์ ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 2

{gallery}diario/11-12/,single=02_1.JPG,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} ถึงเพื่อนและแฟนของเทคแคร์คิดส์ทุกคนครับ ผมขอเล่าถึงน้องธนากรต่อเลยแล้วกันนะครับ ขอเตือนความจำกันสักนิด เผื่อจะลืมๆกันไปบ้าง ธนากรเป็นเด็กทารกที่คลอดก่อนกำหนด เขาเกิดตอนที่แม่มีอายุครรภ์ได้เพียง 5เดือนครึ่งเท่านั้น ทุกวันนี้น้องธนากรยังต้องต่อสู้อย่างหนักเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดต่อไปและทุกวันนี้ธนากรก็มีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นจาก 800 ขีดขึ้นเป็น 1.1 กิโลแล้วในตอนนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะถูกย้ายไปที่โรงพยาบาลชลบุรีเพื่อไปเข้าห้องไอซียูและยังต้องอยู่ในตู้อบเหมือนเดิมก็ตาม เราพยามทุกอย่างที่เราสามารถทำได้ในตอนนี้เพื่อช่วยเหลือแม่ของธนากร...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 3

ไดอารี่ตอนนี้เป็นตอนที่ค่อนข้างพิเศษซักหน่อย เป็นตอนที่เต็มไปด้วยความสุขรอยยิ้ม เสียงหัวเราะและพร้อมกันนั้นก็เต็มไปด้วยความเศร้าและน้ำตาของใครอีกหลายๆคน ความสุขเกิดขึ้นเพราะบ้านสานรักของเราเสร็จและพร้อมย้ายเข้าอยู่แล้วซึ่งวันนั้นจะเป็นวันแห่งความทรงจำและความปลื้มปิติ ฟรีด้าอาสาสมัครผู้น่าทึ่งของเราได้ออกมารอตั้งแต่ 11 โมงครึ่งที่หน้าเกสเฮ้าหลังจากรับฟรีด้า เราต้องไปรับแม่ของอันที่ร้านเสริมสวยที่เธอกั้นส่วนหนึ่งเอาไว้เป็นห้องนอน ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 4

{gallery}diario/11-12/,single=04_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} สุขสันต์วันคริสต์มาสและวันปีใหม่ในปี 2555 แด่ทุกท่านและสมาชิกในครอบครัวเทคแคร์คิดส์ที่ประเทศไทย เราเตรียมฉลองคริสต์มาสกันที่บ้านพร้อมหน้าแม่กับเด็กๆ และเด็กอื่นที่หนีความวุ่นวายข้างนอกเข้ามาเล่นที่นี่หลังเลิกเรียน คริสมาสต์ปีนี้จัดขึ้นแบบง่ายๆ แต่อบอุ่น มีร้านอาหารไทยเอื้อเฟื้ออาหารสำหรับเลี้ยงทุกคนในคืนวันคริสมาสต์ แน่นอนเรามีสปาเก็ตตี้สำหรับอาสาสมัครชาวอิตาเลียนและแขกเหรื่อด้วย ผมอยากเล่าถึงวันคริสมาสต์ที่เราจัดงานฉลองกันขึ้นเป็นครั้งแรกที่ ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 5

{gallery}diario/11-12/,single=05_1.JPG,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} เดือนมกราคมก็ยังเป็นเดือนที่ให้อารมณ์เหมือนอยู่ปลายเดือนธันวาคม มูลนิธิฯ เพิ่งไปเยี่ยมผู้ป่วยเด็กของโรงพยาบาลบางละมุงในวันคริสมาสต์ (คุณดานิโลกับคุณนุชก็ไปด้วย) แล้วกลับมาจัดงานฉลองกับเด็กๆ ที่กินนอนวิ่งเล่นอยู่ที่นี่ ตอนไปโรงพยาบาล เรานำของขวัญไปราวสามสิบกว่ากล่องแต่ละกล่องมีตุ๊กตาหมี ช็อกโกแลตและอมยิ้มไปแจกผู้ป่วยเด็ก ตุ๊กตาขนสัตว์พวกนี้เป็นของบริจาคมาจากประเทศอิตาลี แต่มีเรื่องใหม่อยู่เรื่องหนึ่ง...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 6

{gallery}diario/11-12/,single=06_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} ทุกๆ การผจญภัยนั้นมีความท้าทายเสมอ .... อย่างน้อยก็ตามคำคมจากหนังอิตาเลียนในยุค 80 แทบไม่มีอะไรเหมือนกันเลยกับความท้าทายที่เราเจอในเมืองไทยแต่ ผมก็ชอบคำคมของหนังเรื่องนี้ ผมอยากจะขีดเส้นใต้ไว้ตรงที่กล่าวว่าการทำงานแบบซื่อตรงและโปร่งใสนี่มันยากแค่ไหน แต่ขอไม่พูดมากดีกว่าเพราะเกรงคนอ่านจะปิดหน้านี้ ผมจะเล่าถึงความสำเร็จสองอย่างของแม่กับลูกที่อยู่ในความดูแลของมูลนิธิฯ เรื่องแรก‘แตง’ ไปทำบัตรประจำตัวประชาชนและได้สูติบัตรของ ‘ฟ้า’ แล้วเพราะมูลนิธิฯ ช่วยเหลือ ...ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กสำหรับผู้อ่าน แต่ผมถือว่าเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งของคนในมูลนิธิ แตง (แม่ของฟ้า)และมาเรีย (แม่ของยาม้าน) ไปเปิดบัญชีฝากเงินที่ธนาคาร (อีกตั้งปีกว่าจะได้เบิกออกมาใช้) ทั้งสองคนจะเอาเงินไปฝากเข้าบัญชีทุกเดือน พอครบหนึ่งปีก็จะมีเงินฝากพอออกไป "เริ่มต้นใหม่" ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 7

{gallery}diario/11-12/,single=07_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery}ถึงเพื่อนๆ หลายเดือนที่ผ่านมาเราได้พบเห็นปัญหาหลายๆกรณีเกี่ยวกับเด็กอยู่เสมอ และนอกจากนี้เรายังมีการเข้าเยี่ยมชมที่น่าปลื้มใจเป็นอย่างมากจาก คุณอาแมนโด มัสสิฟลอร่า จากการบินไทย- โรม เราประสบความสำเร็จในเป้าหมายหลายสิ่งหลายอย่างเหมือนเช่นเคย แต่วันนี้ผมต้องการที่จะแบ่งปันบางส่วนในโครงการของเรา ในกรณีที่บางท่านยังคงมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมัน สงสัยในความรับผิดชอบของเรา เพราะผมไม่เก่งในการอธิบายให้ทุกคนเข้าใจได้ดีเท่าใดนัก แต่จะขอบรรยายดังนี้ เราเพิ่งเปิดบ้านหลังหนึ่ง ที่ใช้ชื่อว่า “ เทคแคร์คิดส์เซลเตอร์” ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 8

{gallery}diario/11-12/,single=08_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} วันนี้ ผมจะเริ่มจากสิ่งที่พูดค้างไว้ครั้งที่แล้ว เรากำลังพูดถึงเซลเตอร์ ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ไปออฟฟิศและได้ยินเสียงเด็กวิ่งเล่น......เด็กๆที่อยู่ในเซลเตอร์ของเราตอนนี้ คือ กล้วย , สา , แอล และ เอ็ม (ผมรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่ตัวอักษรเหล่านี้เป็นชื่อของเขา) , อัน และ ทู. แต่ส่วนใหญ่เมื่อผมไปออฟฟิศ พวกเขาจะอยู่ที่โรงเรียน สำหรับเด็กๆในเซลเตอร์ของเรา การศึกษาเป็นเรื่องสำคัญอันดับต้นๆรองจากสุขภาพ เราส่งเด็กๆไปเรียนพิเศษเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเปิดเทอม เพื่อเขาเหล่านี้จะได้เรียนตามทันเพื่อนในโรงเรียน ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 9

{gallery}diario/11-12/,single=09_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} ยังคงมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยากต่อการรับใช้เป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะหลังจากที่เราได้ใช้ช่วงเวลาที่แสนวิเศษกับเด็กๆ ในระหว่างที่ผมออกท่องราตรี,ผมนั่งที่ห้องนั่งเล่นที่ติดกับร้านนวดแผนไทย,และขวดน้ำเย็นๆเพื่อคลายความร้อน,ในขณะเดียวกัน,ผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาทางผมพร้อมกับเด็กหนึ่งคน ,เธอมีผมสั้นสีดำ,สวมใส่ชุดกระโปรงสีขาว ,สวมถุงเท้าและถุงมือสีดำ ,และดวงตาของเธอดำแวววาว , ผุ้หญิงคนที่เรียกตัวเธอเองว่า แม่ (?)....

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 10

{gallery}diario/11-12/,single=10_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} วันนี้ผมอยากจะเริ่มต้นด้วยการขอบคุณคนบางคนก่อนที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเชลเตอร์ของเรา อันดับแรกที่ต้องการขอบคุณ คือกลุ่มคอมมาซซี่ และครอบครัวที่ทุ่มเทให้กับ TCK กับวันแข่งขันกีฬาของพวกเขา , ขอบคุณพิเศษไปยังคุณดาเนียล พอซซี่ที่เป็นหัวใจของการริเริ่มทั่วพื้นที่ของเบรเซียและผู้ที่ได้รับการสนับสนุนเราในช่วงหลายปี จากนั้นผมอยากจะขอขอบคุณวอลเตอร์ มาร์ติเนเจ้าของ บอร์โก เซน (ที่รู้จักกันก่อนที่จะเป็น อัลเบอร์โก้ เดลล่า ซาลูเดAlbergo della Salute) ที่จัดงานในวอล...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 12

{gallery}diario/11-12/,single=12_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery}ถึงเพื่อนๆ เชลเตอร์ของเราครบรอบ 1 ปีเต็มไปหมาดๆเมื่อเดือนที่ผ่นมา และเมื่อเดือนที่แล้ว ผมได้พูดถึงเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้ชายๆตัวน้อยๆในเชลเตอร์ของเรา บีม สำหรับเดือนนี้ ผมขอพูดถึงเด็กผู้ชายอีกหนึ่งคนที่พึ่งเข้ายังเชลเตอร์ของเรา "ออย" โดยปกติแล้ว ครอบครัวที่เราช่วยเหลือส่วนใหญ่จะมาพร้อมกับแม่ สำหรับกรณีของออย เขามายังเชลเตอร์พร้อมกับพ่อของเขา ...

บันทึกการเดินทางปี 2554 ตอนที่ 11

{gallery}diario/11-12/,single=11_1.jpg,random=2,limit=-1,limit_quantity=1{/gallery} วันนี้เป็นวันแห่งความสุข เพราะมันเป็นวันครบรอบ 1 ปี ของเชลเตอร์ของเรา ดังนั้นผมจึงขอเชิญพวกคุณทุกคนร่วมเฉลิมฉลองวันครบรอบปีแรกของเราไปด้วยกัน อย่างที่ผมเคยบอกว่าผมไม่เคยเหนื่อยที่จะพูด เราสามารถทำได้ทุกอย่างที่เราอยากจะทำ ขอขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุนโครงการของเรา พวกเรา มหัศจรรย์มาก .......