Take Care Kids

เดือนมกราคมก็ยังเป็นเดือนที่ให้อารมณ์เหมือนอยู่ปลายเดือนธันวาคม มูลนิธิฯ เพิ่งไปเยี่ยมผู้ป่วยเด็กของโรงพยาบาลบางละมุงในวันคริสมาสต์ (คุณดานิโลกับคุณนุชก็ไปด้วย) แล้วกลับมาจัดงานฉลองกับเด็กๆ ที่กินนอนวิ่งเล่นอยู่ที่นี่ ตอนไปโรงพยาบาล เรานำของขวัญไปราวสามสิบกว่ากล่องแต่ละกล่องมีตุ๊กตาหมี ช็อกโกแลตและอมยิ้มไปแจกผู้ป่วยเด็ก ตุ๊กตาขนสัตว์พวกนี้เป็นของบริจาคมาจากประเทศอิตาลี แต่มีเรื่องใหม่อยู่เรื่องหนึ่ง

(ผมว่าเป็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดกับผมมากทีเดียว) เพราะ ‘คุณปิอาโร’ มารับบทบาทซานตาคลอสแทนผม ทุกคนได้ของขวัญถูกใจ มีอยู่หนหนึ่งที่ได้ฮาครั้งใหญ่ตอนซานตาคลอสโดนเด็กดึงหนวดปลอมออกมา วันอาทิตย์ที่ 25 เป็นงานคริสมาสต์ครั้งแรกที่จัดขึ้นในมูลนิธิฯ ห้องรับประทานอาหารเรามีแขกมาจับจองกันเต็ม ร้านอาหารใกล้มูลนิธิฯ ทำอาหารไทยมาเลี้ยงสามอย่าง ขอบคุณ ‘คุณเอ๋’ สำหรับอภินันทนาการครั้งนี้ ทุกอย่างอร่อยเป็นพิเศษ พออิ่มแล้วก็เอาจานไปล้างกันแล้วต่อด้วยของหวานคือขนมแพนโดโรกับปาเน็ตโตเน่ (ขนมปังไส้ผลไม้เป็นของหวานในเทศกาลคริสมาสต์ของอิตาลี) แม่กับเด็กในมูลนิธิฯ เด็กจากชุมชนและเพื่อนบ้านรอบๆ ตึกของเราอยู่กันพร้อมหน้า เด็กๆ เเหล่านี้ชอบมาเล่นกันวันละสองสามชั่วโมงในบ้านเราเพราะเป็นสถานที่พ่อแม่จะวางใจได้แม้ลูกๆ ของเขาจะไม่ได้อาศัยอยู่ในมูลนิธิฯด้วยก็ตาม เด็กทุกคนได้ของขวัญกันคนละชิ้น หลายคนไม่คิดฝันมาก่อนว่ามูลนิธิฯ จะนำของขวัญมาให้เขาด้วย เด็กก็ดีอกดีใจแม้จะได้ของขวัญชิ้นเล็กนิดเดียว ‘รอยยิ้ม’ ของเด็กเป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้เลยในความรู้สึกของผม ดารารับเชิญในงานนี้ก็คือ ‘ฟ้า’ หนูน้อยวัยสามเดือนขวัญใจของคนทั้งบ้าน หลังวันคริสต์มาสเราพาเด็กทั้งหมดไปเที่ยววันเด็กกันที่สวนน้ำ ‘พัทยาปาร์ค’ เด็กๆ สนุกกันสุดเหวี่ยงโดยเฉพาะคนที่ไม่เคยไปเล่นในสวนน้ำมาก่อน มื้อกลางวันเป็นข้าวผัด (‘มาเรีย’แม่ครัวเอกแสดงฝีมือเอง) ที่เตรียมไปกินกันอย่างเอร็ดอร่อยตอนหลบแดดร้อนเปรี้ยงยามบ่าย ตกเย็นก็เหนื่อยแทบหมดแรง (อย่างน้อยก็ผมคนนึงละ) วันรุ่งขึ้นผมจะต้องไปรับคณะอาสาสมัครที่เดินทางมาจากประเทศสเปนกับอิตาลี ต่อจาก ‘คุณฟรีด้า’ อาสาสมัครที่เคยมาอยู่ช่วยงานที่นี่อย่างขันแข็งตลอดเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง คณะที่มาคราวนี้มีสามคนคือ คุณมารีน่า คุณซิลเวีย พานาโตและคุณซิลเวีย ดิ สเตฟาโน หนึ่งในสามเป็นเลขาฯ มูลนิธิเทคแคร์คิดส์(อิตาลี) อีกคนหนึ่งมาจากเกาะอิบิซาในสเปนเธอเป็นสปอนเซอร์คนสำคัญผู้ให้ความช่วยเหลือแก่มูลนิธิฯ ของเราอย่างมาก พอเล่นน้ำกันเสร็จผมพาเด็กไปเล่นรถไฟเหาะเครื่องเล่นผาดโผนที่สร้างความตื่นเต้นสุดขีด สูงขึ้นไปนั้น ผมมองลงมาและนึกเห็นภาพเห็นมูลนิธิฯ ที่เราอยู่ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เหล่าเด็กในสลัม เด็กขาดโอกาสเหล่านี้ได้มาสัมผัสกับสิ่งที่เราทำให้ด้วยตัวเขาเองแล้ว ผมว่าน้องๆ เหล่านี้ก็คงจดจำมันตลอดไป ขณะที่ผมเขียนบันทึกนี้อยู่ อาสาสมัครกำลังเล่นกับเด็กอยู่บนดาดฟ้า ก่อนที่พวกเธอจะจากไป เราจะไปเที่ยวสวนสัตว์เปิดเขาเขียวกันก่อน ผมคิดว่าที่นั่นคงจะสนุกมากแล้วเด็กก็จะเรียนรู้จากประสบการณ์ใหม่ๆ 2-3 วันก่อนที่คณะฯจะเดินทางกลับ ฯพณฯ มิเกลันเจโล ปิปัน (H.E. Ambassador Michelangelo Pipan) เอกอัครราชทูตอิตาลีประจำประเทศไทย จะให้การต้อนรับคณะของเราในฐานะตัวแทนจากมูลนิธิเทคแคร์คิดส์ (ประเทศไทย) ผมยังมีเรื่องราวอีกมากมายอยู่ในใจที่อยากเขียนลงใน ‘บันทึกการเดินทาง’ ตอนต่อๆ ไป แม้ว่าปัญหายังไม่มีวี่แววว่าจะหมดไป ขอให้ติดตามข่าวคราวและกิจกรรมของมูลนิธิฯ ได้ทางเฟซบุค และ เว็บไซต์ปัจจุบัน....ฉบับนี้ขอลาไปก่อนด้วยอ้อมกอดใหญ่ๆ แก่ผู้อ่านทุกท่าน!

TCK