Take Care Kids

ทุกๆ การผจญภัยนั้นมีความท้าทายเสมอ .... อย่างน้อยก็ตามคำคมจากหนังอิตาเลียนในยุค 80 แทบไม่มีอะไรเหมือนกันเลยกับความท้าทายที่เราเจอในเมืองไทยแต่ ผมก็ชอบคำคมของหนังเรื่องนี้ ผมอยากจะขีดเส้นใต้ไว้ตรงที่กล่าวว่าการทำงานแบบซื่อตรงและโปร่งใสนี่มันยากแค่ไหน แต่ขอไม่พูดมากดีกว่าเพราะเกรงคนอ่านจะปิดหน้านี้ ผมจะเล่าถึงความสำเร็จสองอย่างของแม่กับลูกที่อยู่ในความดูแลของมูลนิธิฯ เรื่องแรก‘แตง’ ไปทำบัตรประจำตัวประชาชนและได้สูติบัตรของ ‘ฟ้า’ แล้วเพราะมูลนิธิฯ ช่วยเหลือ ...ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กสำหรับผู้อ่าน แต่ผมถือว่าเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งของคนในมูลนิธิ แตง (แม่ของฟ้า)และมาเรีย (แม่ของยาม้าน) ไปเปิดบัญชีฝากเงินที่ธนาคาร (อีกตั้งปีกว่าจะได้เบิกออกมาใช้) ทั้งสองคนจะเอาเงินไปฝากเข้าบัญชีทุกเดือน พอครบหนึ่งปีก็จะมีเงินฝากพอออกไป "เริ่มต้นใหม่" แตงกับมาเรียต้องเก็บเงินก้อนนี้ไว้ในธนาคารเพื่อตัวเองกับอนาคตของลูก...อย่างหลังนี้สำคัญ

มูลนิธิฯ มีสมาชิกใหม่เข้ามาเพิ่มเป็นครอบครัวแม่กับลูก แม่คือ ‘พี่นัย’และ ลูกชายอายุสิบเอ็ดขวบชื่อ ‘ทู’ที่เราช่วยให้พ้นปัญหาครอบครัว อย่างแรกที่ทูบอกผมก็คือเขาอยากไปโรงเรียน ..... เขาขาดเรียนสองปีแล้ว เราจึงพาทูไปเรียนที่ศูนย์ของมูลนิธิแห่งหนึ่งก่อนไปสมัครเรียนที่โรงเรียนรัฐบาลใกล้ๆ มูลนิธิฯ ซึ่งจะเปิดเทอมเดือนพฤษภาคมนี้ ส่วนพี่นัยก็ได้งานเป็นแม่บ้านทำความสะอาดที่ร้านอาหาร และก็ทำอาหารเป็นด้วย ... โชคดีเลย! ผมเชื่อเรื่องปาฏิหาริย์ของพระเจ้า มีอยู่วันหนึ่งก็มีแขกกลุ่มใหญ่ที่ผมเรียกว่า "แก๊งอัลฟองโซ" มีสมาชิกอันประกอบด้วยอัลฟองโซ(ซอม) นิโคเล็ตต้า(มาตี้) คาร์ล่า ลอร่า โรแบร์โตและดาวีเด เพื่อนเก่าของผม ‘ไอโว’ ส่งแขกกลุ่มนี้มาเยี่ยมแม่กับเด็กในมูลนิธิฯ มาถ่ายรูปเด็กๆ และซักถามเกี่ยวกับโครงการของเรา ก่อนที่จะกลับ อัลฟองโซถามว่ามูลนิธิฯ ต้องการความช่วยเหลือบ้างไหมแล้วก็บริจาคเงินก้อนหนึ่งทำให้ผมถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก ...จากนั้นก็โดดขึ้นมอเตอร์ไซค์กันออกไปช่วยเหลือเด็กอื่นๆ ในสลัม เพื่อนจากอิตาลีที่มาเป็นแขกเราได้ออกไปเที่ยวสนุกสนานกันแต่บางครั้งก็ช่วยเหลือให้คำปรึกษา ผมขอเอ่ยชื่อทีละคน คนแรกคือคุณมารีน่า พิลาตี ผู้มีจิตใจที่แข่งเกร่งซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักแก่มูลนิธิเทคแคร์คิดส์ที่อิตาลี เธอมักแนะนำอะไรดีๆ ให้เสมอ ซิลเวีย เดอ สเตฟาโน เลขานุการมูลนิธิฯ เทคแคร์คิดส์อิตาลีเพิ่งมาเมืองไทยเป็นครั้งแรก มีจิตใจงดงามเปี่ยมความอดทนเป็นเลิศ ซิลเวีย พานาโตจากเกาะอิบิซา ประเทศสเปนซึ่งสละเวลาจากครอบครัวอันอบอุ่นมาเยี่ยมเด็กๆ ในมูลนิธิที่ไม่ได้เกิดมาโชคดีเหมือนครอบครัวเธอ มาโคกับโดนาเตลลา คู่รักเพิ่งแต่งงานที่มาฮันนีมูนในเมืองไทยแบบไม่เหมือนใคร ....จอร์เจีย อบิตานี สาวผู้หลงใหลการไต่เขาและกระตือรือร้นที่จะเล่นเด็กๆ ผมขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนจากใจ .... และพูดอะไรไม่ออก เพราะรู้สึกตื้นตันใจ ความช่วยเหลือช่วยสร้างความสัมพันธ์ในกลุ่มพวกเรา...พวกเขาเป็นคนจริง เปิดเผยจริงใจและเห็นอกเห็นใจผู้อื่นสละเวลามาช่วยดูแลเด็กๆ หรือเป็นเพื่อนเล่นด้วยกัน นำอาหารไปจุนเจือแก่คนยากไร้ที่ถูกทุบตีทำร้าย ..... ถึงเราจะมีความคิดเห็นที่ไม่เหมือนกันและต้องทุ้มเถียงกันถึงปัญหาแต่เราก็จะเข้าใจว่าดีว่าเรากำลังทำเพื่ออะไร ....ขณะผมเขียนเรื่องนี้ ‘อัน’ ก็เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนที่เหน็ดเหนื่อยตลอดวัน อันไม่ค่อยสบายเพราะอาหารเป็นพิษทำให้เธอปวดท้อง นุชออกไปซื้อยาให้กินและก็ออกไปหาซื้อรองเท้านักเรียนคู่ใหม่ไว้ให้อันใส่ไปโรงเรียน (แทนคู่เก่าที่คับแล้ว) ด้วย นี่คือความเป็นไปในวันแล้ววันเล่า ... ผู้อ่านที่รัก ...... การผจญภัยทุกที่มีความท้าทาย

TCK